“Savaştan geriye üç güç kalacak: Kürtler, IŞİD, Esad”

Posted on 18/09/2014 by onurerem

“Savaş on yıl sürebilir, hazırlıklı olmalıyız”

Rojavalı siyasetçiler bölgedeki son gelişmeleri yorumladı: “Mevcut durum bağımsız devlet ilan etmeye de uygun, ancak devletler doğası gereği eşitlikçi ve özgürlükçü olamaz. Bu yüzden devlet kurmak değil demokratik yaşam inşa etmek istiyoruz”

ONUR EREM 20.06.2014

Rojavalı siyasetçiler önceki gün İstanbul’da bir basın toplantısı düzenledi. 78’liler Girişimi’nin örgütlediği toplantıda Rajava Halk Meclisi (Rojava’daki 3 kantonun meclislerinin bağlı olduğu üst meclis) Eşbaşkanı Abdülselam Ahmet, PYD Merkez Yürütme Kurulu Üyesi Başira Derviş, Kürt Sol Partisi Genel Sekreteri Muhammet Musa ve Rojava Demokratik Halk Hareketi Sözcüsü Çınar Salih bölgedeki son durumu anlattı. İşte bölgedeki güçlerle ilişkileri, Rojava’nın özyönetim ve Suriye’nin geleceğine dair öngörüleri:

KUTU: Rejim ile ilişkiler: Esad’dan beklentimiz yok

Abdülselam Ahmet: Suriyeli Kürtler 1967’den beri Baas rejiminin yönetimi altında. Tek devlet, tek bayrak, tek parti zihniyeti Suriye’de yaşayan halkların haklarını yok sayıyordu. Ülkede başlayan isyandan sonra biz üçüncü bir yolun mümkün olduğunu göstermek istedik. Kendi bölgemizi korumaya odaklandık. Önce Özgür Suriye Ordusu ve rejim güçlerini bölgemizden çıkardık. Sonra El Nusra ve IŞİD gibi güçlere karşı kentlerimizi savunduk. Rejim güçleri İran ve Hizbullah’tan aldığı destekle, Rusya’nın da desteğiyle büyüyor. Rejimle aramızda hiçbir diyalog ve ittifak yoktur. Rejim Kürtlere hala inkarcı bir bakış açısına sahip. Reformlar için hiçbir adım attığı yok. Tek bayrak, tek devlet, tek parti mantığına sahip. Esad güçleriyle de çatışmalar oluyor aramızda. İlerki dönemlerde yine o günkü duruma göre rejime karşı pozisyonumuzu alacağız.

Muhammet Musa: Biz biliyoruz ki rejim ne Suriye’de ne de Rojava’daki sorunlara cevap verebilecek güçtedir. Bu yüzden de demokratik özerkliğin kurulması her zaman bir önceliktir. İran’dan Lübnan’ın kuzeyine kadar bir savaşın varlığından bahsedebiliriz. Savaş bittiğinde sistemin eski şekliyle kurulma ihtimali yoktur. Bu savaşla rejim kendi ülkesini harap etti, yüzbinlerce insanı katletti, milyonlarca insanın göçmesine yol açtı.

KUTU: Muhalefet ile ilişkiler: Önemimizi yeni kavradılar

Muhammet Musa: Diplomatik ilişkilerimizi geliştirmek için komiteler kurduk. Suriye’deki Arap muhalefeti, Türkmen Meclisi, Asuri Örgütü, Müslüman Kardeşler gibi örgütlerle temas halindeyiz. İstanbul’da da Suriye Ulusal Konseyi temsilcileriyle görüşüyüruz. Suriye Ulusal Konseyi kurulurken Esad’ın 3-4 ay içinde düşeceğini düşünüyorlardı. Bu yüzden Kürtleri konseye almadan kendi çözümlerini Suriye halklarına dayatabileceklerini düşündüler. Biz Cenevre’de temsiliyet isterken onlar Kürtleri kendi içlerinde eritmeye çalıştılar. Ama şimdi Özgür Suriye Ordusu’nun gerilemesi, muhalefetin birbirine düşmesi ve Kürtlerin başarılı bir yönetim kurmasının ardından bize bakışları değişti. Suriye’de Kürtler olmadan kalıcı bir çözüm olamayacağını bölgede çıkarları olan tüm güçler anlamalı.

KUTU: IŞİD’e karşı direniş: Yeni ittifaklar mümkün

Başira Derviş: IŞİD yalnızca Kürtlere değil, Orta Doğu’daki tüm halklara saldıran büyük bir tehdit. Kendilerinden olmayan herkesi öldürüyorlar. Serekani’de Ezidileri öldürdüler, başka yerlerde İncil yaktılar, Araplara ve türbelere saldırdılar. IŞİD tehtidine karşı yalnızca Peşmerge ve PYD’nin birleşmesi yeterli değil. Bu tehdit Türkler, Kürtler ve Araplar’ın da yeni ittifaklar kurmalarına aracı olabilir.

Abdülselam Ahmet: IŞİD’in Musul’a geçişiyle birlikte Irak-Suriye sınırı ortadan kalktı. Yeni haritalar çiziliyor, mezhepsel ayrılıklar artıyor. Biz demokratik güçlerimizle bunlara karşı durmaya çalışacağız. Irak Kürdistanı’yla aramızda görüşmeler mevcut. Birlikte IŞİD’e karşı savaştığımız bölgeler oldu.

KUTU: Rojava’da özyönetim: Mecliste azınlıklara artırılmış temsiliyet

Çınar Salih: Ulus devlet modelleri halkların birbirlerine karşı önyargılar geliştirmesine yol açıyor. Kürtler, Türkler ve Arapları birbirine düşürüyor bu model. Bizim yönetim anlayışımızda bayrak ve vatan gibi kavramlar kutsal değildir. Bizim için demokratik özerklik ideallerimiz ve insanların hayatı kutsaldır. Devletlerin hiçbir zaman demokratik, eşitlikçi ve özgürlükçü olabileceğini düşünmüyoruz. Bölgedeki mevcut durum bağımsız bir devlet ilan etmeye müsait olsa da bu yüzden böyle bir şey gerçekleştirmiyoruz. Bizim için esas mesele nasıl birlikte, barış içinde yaşayabileceğimiz. Bunun için ideal model demokratik özerkliktir.

Aldülselam Ahmet: Çıkardığımız seçim kanunuyla birlikte azınlıklara minimum yüzde 10’luk kota koyduk. Türkmenler ve diğer azınlıkların her birinin meclisteki temsiliyeti yüzde 10’un altına düşmeyecek.

KUTU: Kadın hakları: Rojava’da kadın devrimi var

Çınar Salih: Toplumda kadının varlığı odaklandığımız en önemli noktalardan biri. Bu sayede Rojava’nın her yanında kadın devrimi kendini hissettiriyor. Kadınlar bazen genel birliklerle, bazen kendi birlikleriyle IŞİD gibi örgütlere karşı cesurca direniyor. YPJ’nin (Kadın Savunma Birlikleri) içinde evli ve çocuklu kadınlar da var. Silahların sesini uzaktan duyunca kaçanlar varken, YPJ El Kaide’nin dört emirini öldürmeyi başardı. Rojava’da küçük birimlerden en üst birimlere kadar kadınlar yönetimi erkeklerle yarı yarıya paylaşmış durumdadır. En küçük komünlerden meclislere kadar eşbaşkanlık sistemini uyguluyoruz. Eşbaşkanlık sistemi ailelere kadar inecek. Esas devrim budur. Suriye ve Rojava, yıllar boyunca laikliği içselleştirmiş bir bölge olmuştur. Bu nedenle kadınlar üzerinde din kökenli ağır bir baskı olmamıştı, diğer bölgelere kıyasla. Bu da hedeflerimizi halkın daha kolay benimsemesini sağlıyor.

KUTU: Türkiye ile ilişkiler: Hükümet tavrını değiştirmeli

Abdülselam Ahmet: Çözüm sürecini destekliyoruz.Türkiye kendi içindeki Kürtlerle barışmalı. Eğer bunu başarırlars zaten diğer bölgelerdeki Kürtlerle de iyi bir ilişki kuracaktır. Türkiye’nin Kürt özerk bölgelerini desteklemesi lazım. Bu bölgelerin IŞİD’in eline geçmesi Türkiye’ye büyük zarar verecektir. Hüseyin Çelik’in “Kürt halkının kendi yönetimini tanıyabiliriz” açıklamasını olumlu görüyoruz. Türkiye ile sınır sorunumuz var. Türkiye sınırımıza duvar örüyor. Sınırların bir an önce açılması lazım. Halkların arasına duvarlar, sınırlar örülmemeli. Biz halklar arasındaki tüm engellerin kalkması için uğraşıyoruz.

KUTU: Suriye’nin geleceği: Savaş 10 yıl sürebilir

Abdülselam Ahmet: Suriye’deki mevcut durum 10 yıl daha sürebilir. Savaş bittiğinde ülkede geriye üç güç kalacağını düşünüyoruz: Rejim güçleri, IŞİD ve Kürtler. Demokratik Arap muhalefeti gücünü yitiriyor. Bugün rejime karşı savaşan örgütlerin neredeyse tamamı İslamcı örgütler. ÖSO gücünü yitirdi.

Haber içinde yayınlandı | Yorum bırakın

AKP’nin nüfus ve gençlik politikası: Üret, besle, sömür

Posted on 18/09/2014 by onurerem

BUGÜN 11 TEMMUZ BİRLEŞMİŞ MİLLETLER DÜNYA NÜFUS GÜNÜ:

AKP’nin nüfus ve gençlik politikası: Üret, besle, sömür

Bu yıl ‘gençliğe yatırım’ temasıyla kutlanan dünya nüfus günü vesilesiyle Türkiye’nin demografik yapısı ve gençlik politikalarını inceledik. Sonuç: Gençlerin ucuz işgücü olarak yetiştirildiği Türkiye, birçok alanda dünya ortalamasının gerisinde

ONUR EREM 11.07.2014

Hükümetlerin ülkelerindeki nüfusa dair sosyal, ekonomik ve demografik açıdan sağlıklı politikalar üretmesini teşvik etmek için Birleşmiş Milletler tarafından 1987’den beri her yıl 11 Temmuz’da kutlanılan Dünya Nüfus Günü’nün bu yılki teması “Gençlere Yatırım”.

AKP’nin nüfus politikalarının en popüler öğesi, Başbakan Erdoğan’ın yıllar içinde “En az 3 çocuk”tan “En az beş çocuk”a, oradan da “Allah ne verdiyse”ye evrilen çocuk talebi. Bunun sonuçlarını uzmanlarıyla konuştuk.

Türkiye’de gençler ve çocuklar nüfusun önemli bir kısmını oluşturuyor. Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2013 verilerine göre 0-14 yaş arası çocukların nüfustaki oranı yüzde 25, 15-25 yaş arasındaki gençlerin nüfustaki oranı ise yüzde 17. Yani Türkiye nüfusunun yüzde 42’si çocuk ve gençlerden oluşuyor. Gençlerin en büyük mutluluk kaynağı sağlıklı olmaları, daha ötesinde bir nedenleri yok. Nasıl olsun ki? Birleşmiş Milletler verilerine göre kendilerini şöyle bir toplum bekliyor:

Türkiye ergen hamileliğini önlemede dünyada 90. sırada, toplumsal cinsiyet eşitliğinde 68., bütçeden sağlığa ayrılan payda 62., eğitime ayrılan payda 143. sırada ve ikisinde de dünya ortalamasının altında. Yaşamdan tatmin olma konusunda 79. sırada olan Türkiye insanların hayatta kendi kararlarını verebilme özgürlüğü sıralamasında 152. ve Afganistan ile Suriye’nin bile gerisinde. İşinden memnun olma sıralamasında 86., insanlara güvenme oranında 133. sırada – savaş içindeki Suriye halkı bile insanlara daha çok güveniyor. İçinde yaşadığı toplumdan memnuniyet sıralamasında dünya 82. olan Türkiye kendini güvende hissetme sıralamasında 110., cinayetlerin azlığı sıralamasında 85. sırada.

EĞİTİME PAY AZ, CİNSEL EĞİTİM YOK

Eğitim, Birleşmiş Milletler’in gençlere yatırım temasında en çok önem verdiği konu. Cinsel eğitim başta olmak üzere her alanda gençlere kapsayıcı bir eğitim verilmesi, genç kadınların kürtaja erişim haklarının engellenmemesi talep ediliyor. Ancak Eğitim-Sen MYK Üyesi Sakine Esen Yılmaz’a göre AKP’nin cinsel eğitime dair hiçbir politikası yok. Bu konunun bir tabu olarak kalmasını tercih ediyorlar. Kürtaj ise her geçen yıl zorlaştırılıyor. “İktidara kalsa, kız ve erkek çocukların temasını tamamen kesecekler. Kız ve erkek öğrencileri aynı sırada oturttu diye sürgüne gönderilen üyemiz var bizim” diyen Yılmaz gençlere cinsel eğitim verilmediği, cinselliğin doğallığı anlatılmadığı takdirde bunu pornografik materyallerden öğrenmelerinin kaçınılmaz olduğunu ekliyor.

Türkiye eğitim alanında dünya ortalamasının altında bir performansa sahip: Liseye devam etme oranında dünyada 119., yüksek öğrenime devam etme oranında 60. sırada, Moğolistan ve İşgal Altındaki Filistin Toprakları’nın bile gerisinde. Çocukların yüzde 9’u eğitimi bırakmak zorunda kalmış. Kırsal bölgelerdeki 15-17 yaşları arasındaki kızlarda bu oran yüzde 42’ye kadar çıkıyor.

Peki öğrenime devam edebilen gençleri nasıl bir eğitim kalitesi bekliyor? OECD’nin (Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü) 65 ülkede yaptığı karşılaştırmalı araştırmaya göre Türkiye, Meksika’dan sonra OECD içinde en kötü eğitimi veren ülke. Matematik, okuduğunu anlama ve bilim gibi konuları ölçen PISA adlı testte Türkiye gençleri OECD ülkeleri dışında ancak Tayland, Tunus, Ürdün, Katar gibi ülkelerin gençlerini geçmeyi başararak her alanda ortalamanın çok altında kalmış. Daha fazla ülkeyi içeren Birleşmiş Milletler Eğitim Endeksi’nde ise Türkiye’nin yeri 110. sırada.

Sakine Esen Yılmaz, AKP’nin tüm eğitim politikasını ucuz işgücü ve ara eleman yetiştirmek üzerine kurduğunu söylüyor: “Az nitelikli, düşük ücretli, örgütsüz bir nüfus iktidar tarafından daha kolay kontrol edilir hâle geliyor”.

2012 verilerine göre Türkiye’de 18 yaş altı çocukların içinde çalışmayanların oranı yüzde 44. Çocukların yüzde 49’u ev işlerinde, yüzde 7’si ise ev dışı işlerde çalışmak zorunda. Ev dışı işlerde çalışan çocukların dörtte biri sanayi sektöründe çalışıyor. Yılmaz’a göre bu durum çocukların eğitim hayatını sekteye uğratıyor, öğrenimi zorlaştırıyor: “AKP’nin 4+4+4 sistemini getirmesinin nedeni de çocukların ‘dışarıdan eğitim’ adıyla ekonomiye ucuz ve güvencesiz işgücü olarak katılması, piyasaya alıştırılmaları”.

Ferhunde Özbay: Yaşlılara kimin bakacağı ana konu

Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden, nüfus politikaları ve demografi üzerine çalışan Prof. Dr. Ferhunde Özbay, hükümetin çok çocuk istemesinin temelinde yaşlılara kimin bakacağı endişesinin yer aldığını söylüyor: “Çalışma çağındaki nüfusta azalma olmasa bile yaşlı nüfus sayısal olarak artacak. Bu politikayı aile kavramından kopartmadan incelemek lazım. Çok çocuk sahibi kadınların evde oturacağı, böylece yaşlılara da bakacağı düşünülüyor”. Özbay’a göre yoksulluk ve işsizlik sorunu çözülmeden doğurganlığın artmasının sonuçları korkutucu olur, zaten borç içinde olan insanlar çocuklarına bakamaz hale gelir. “Ancak iktidarlar istedi diye insanlar doğurganlıklarını artırmazlar” diyor Özbay.

Özbay Türkiye’yi “ara eleman ülkesi” değil, ara eleman eksikliği çeken bir ülke olarak nitelendiriyor: “İnsanları yönlendirmek için yapıyorlar bu açıklamaları Türkiye’de çok sayıda üniversite açarak bunu başarmak istediler. Ama bu üniversitelerin başarılı olduğunu söylemek zor. Eğitimli gençlerin işsizliği çok büyük bir sorun. Kamuda işe alımlar çok azaldı, olanların da önemli bir kısmı güvenlikle ilgili. Kadınlar hızla kamudan çıkarılmak isteniyor, diğer sektörlerde de iş bulmak gerçekten zor. Ekonomi inşaat, enerji ve sağlık sektörlerinin etrafında şekilleniyor, geri kalan sektörler iş yaratamaz hale getirildi”.

Demet Lüküslü| Gençliğe 2 seçenek: Ya dindar, ya tinerci

Türkiye’de ‘Gençlik Miti’: 1980 Sonrası Türkiye Gençliği kitabının yazarı, Yeditepe Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden Doç. Dr. Demet Lüküslü AKP’nin bir elinde Kuran, bir elinde bilgisayar olan gençlik istediğini söylüyor: “Bu politikaları eleştirenler, dindar gençliğin karşısındaki tinerci gençlik olarak adlandırılıyor. Bir tarafta makbul gençlik tanımlanırken diğer taraftan kayıp gençlik, aynı zamanda da tehdit gençlik tanımlaması yapılıyor”. Lüküslü, pek çok konudaki düzenlemeyi kendi sorumluluğunda gören bir hükümetin “tinerci gençlik” için ne yapılacağı konusunda hiçbir şekilde kafa yormamasının dikkat çekici olduğunu söylerken, bunun gençleri birey olarak görmeyen, onları aileye havale eden bir bakış açısı olduğunu ifade ediyor. AKP’nin Gezi’ye katılan gençlere bakışı da düşmanca: “Gençlik hareketi denince Türkiye’nin 60’lı, 70’li yıllarını hatırlayan, kendisinin tamamen zıttında ve hatta düşman olarak gördüğü bir hareket”. Lüküslü, bu yüzden AKP’nin 80 sonrası gençliği anlamaktan uzak olduğunu söylüyor.

Lüküslü’nün dikkat çektiği bir diğer sorun da gençlerin geleceklerinin lise aşamasından itibaren belirlenmesi. Gençler iyi iş bulabilmek için iyi üniversite bitirmek, iyi üniversitelere girebilmek için iyi liselere girmek gerektiğini biliyorlar ve iyi liseye giremedikleri zaman “yarış”ta geri kalacaklarının farkındalar. Genç işsizliği ise zar zor iş bulan gençlerin üzerinde işverenler tarafından demoklesin kılıcı olarak sallandırılıyor.

GENÇ İŞSİZLİĞİ: ÜNİVERSİTE MEZUNLARINDA DAHA FAZLA

Türkiye’de çalışanların nüfus içindeki oranı: yüzde 48. Başbakan Erdoğan’ın “nüfusumuz yaşlanırsa onlar gibi oluruz” dediği Almanya’da bile bu oran yüzde 57. Türkiye’nin oranının ne kadar düşük olduğunu anlatmak için sıralamadaki yerini söylemek yeterli: 180 ülke içinde 163. sıradayız. Türkiye’nin bu kadar gerilerde olmasının nedeni yalnızca genç nüfus değil: Kadınların çalışmaması (15 yaş üstü kadınların yalnızca dörtte biri çalışıyor) ve yüksek işsizlik Türkiye’yi sondan 17. sıraya yerleştiren esas nedenler.

15-25 yaş arası genç nüfusta çalışmak isteyip de iş bulamayan işsizlerin oranı resmi rakamlara göre yaklaşık yüzde 20 (tarım dışı). Bu, toplum genelindeki işsizlik oranının neredeyse iki katı. En yüksek işsizlik oranı ise yükseköğretim bitiren gençlerde: Yüzde 22 (Genç kadınlarda yüzde 27). Aynı oran ilköğretim mezunlarında yüzde 15, lise mezunlarında ise yüzde 16. Yani Türkiye’de üniversiteye gitmek gençlerin (en azından gençlikleri süresince) iş bulma ihtimalini artırmıyor, aksine azaltıyor.

Üniversite mezunu gençlerin iş bulamama nedenlerinin başında AKP’nin 12 yılda Türkiye ekonomisini getirdiği nokta var. İnşaat odaklı bir ekonomi yaratan AKP döneminde ekonominin geldiği durumu Çevre ve Şehircilik Eski Bakanı Erdoğan Bayraktar şöyle ifade etmişti: “Ara eleman ülkesiyiz”. AKP’nin ekonomi politikası “ara eleman” talebi yaratırken Bayraktar’ın kelimeleriyle eğitimli, “icat ve buluş yapabilen”, “kalem efendisi” gençlerin çalışabilecek iş bulamaması istatistiklerde de görülüyor. Türkiye, kişi başına düşen patent sıralamasında dünyada 85.

Gençlik Muhalefeti: Gençlik politikaları sömürüye hazırlık için

Gençlik Muhalefeti örgütünden Bedirhan Şen, emperyalist düzenin bir aracı olan AKP’nin gençlik politikalarının da emperyalizmin ve kapitalizmin arzuları doğrultusunda şekillendiğini söylüyor: “Talancı, yağmacı, emeğin karşılığını vermeyen bir sisteme gençleri hazırlamak, onlara bu düzeni kabul ettirmek üzerine kuruludur AKP’nin gençlik politikası. Sonunda kimsenin işinden memnun olmadığı, kendi hayatına dair karar veremeyen bir gençlik yaratılıyor”.

Şen’e göre AKP’nin dindar nesillerini yetiştirme politikası kısmi başarıya ulaştı: “Sol-sosyalist örgütlerin, gençlik örgütlerinin üniversitelerde ve gençler arasındaki karşılığına baktığımız zaman güçsüz kaldıklarını görüyoruz. Ama yine de bu ülkede hâlâ sokaklara çıkan, baskılara karşı direnen gençler var. Bu gençler olduğu sürece mücadele de sürecektir”.

Haber içinde yayınlandı | , , , , , , , , , , , , ile etiketlendi | 1 Yorum

BDP ekoloji örgütlerini dinleyerek gelişiyor

Posted on 18/09/2014 by onurerem

Buka Barane Ekolojik Köy Girişimi’nden Miraz Ruspi: BDP ekoloji örgütlerini dinleyerek gelişiyor

ONUR EREM 30.03.2014

Miraz Ruspi: Ben Batman Merkez’de oy kullandım. Batman’da yarışan partiler BDP, AKP ve Hüda-Par’dı. Bu partiler arasında ekolojiyi gündemine alan tek parti BDP. Örneğin AKP’nin Hasankeyf’e baraj yapmayı desteklediğini, Hüda-Par’ın da “barajı engelleyemeyiz” dediğini biliyoruz.

BDP ekolojiyi politik söyleminin temel parçalarından biri haline getirdi, ancak ekoloji politikalarını yönlendirebilecek kadrosu yetersiz. Bu alanda yetersiz olmalarına rağmen, çevre hareketlerinin taleplerine ve yönlendirmelerine son derece açıklar. Mesela Batman’a 10 km. bisiklet yolu yapıldı. Biz bu bisiklet yolu ile araç yolu arasında bariyer olmamasının bir güvenlik tehlikesi oluşturduğunu söylediğimizde, hemen eleştirimizi dikkate alarak bariyer yaptılar. Mevcut BDP’li belediye ekoloji temalı festivallere destek veriyor, ağaç ekimi yapıyor.

Yeni dönemden beklentilerimiz çok. Öncelikle bölgenin eko-sistemi ile uyumlu kent ormanları yapılmasını istiyoruz. Batman’da petrol üretimi nedeniyle çok kirli bir hava var. Kent ormanları havayı temizlemenin yanı sıra yoksullar için gıda üretimi amacıyla da kullanılabilir. Batman’da tarım amaçlı kullanılabilecek boş araziler var. Biz belediyeden bu arazileri gıda üretimi karşılığında yoksullara tahsis etmesini talep ediyoruz.

Kentsel dönüşüm yerine yerinde dönüşüm talep ediyoruz. Yeni yaratılacak kent alanlarında ekolojinin birinci öncelik olmasını istiyoruz. Kent merkezinde araba kullanımının azaltılarak bisiklet ve toplu taşımaya ağırlık verilmesini arzuluyoruz.

Diyarbakır il sınırları içinde kalsa da Batman’a 7 km. uzaklıkta bir ekoloji köyü kuruyoruz. Batman ve Diyarbakır belediyeleri bu projelerimize de destek veriyor.

Batman’ın bir diğer ihtiyacı da nehir ıslah projeleri. Ancak DSİ’nin hazırladığı projeler ekoloji değil tüketim odaklı. Belediyenin bu konuya ağırlık vermesini, kenti tehdit eden HES ve baraj projelerine karşı aktif bir mücadele vermesini istiyoruz.

BDP bu konularda çok istekli ancak yeterli kadrosu yok. Ancak bu açığını ekoloji örgütlerinden gelen tepkileri dinleyip uygulayarak kapatıyor. Söylemleri, yeni dönemde de ekoloji politikalarının artarak devam etmesini zorunlu kılıyor.

Haber içinde yayınlandı | , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Hepimiz ezilmeyi bekleyen böcekleriz

Posted on 18/09/2014 by onurerem

Hepimiz ezilmeyi bekleyen böcekleriz

ONUR EREM 07.04.2014

“Bunlar terörist” dedi katilin biri. ODTÜ’den bahsetmiyorum, bu başka bir mekan, başka bir zaman. Dağda yürüyen bir grup insan için söyledi bir katil bu sözleri, “O zaman haydi ezelim şu böcekleri” diyerek düğmeye bastı bir diğeri. Birkaç saniye sonra 34 kişi öldü. Bazısı patlamanın şiddetiyle, bazısı yanarak. Roboski Katliamı’nın ardından 119 hafta geçti. Katliam tüm ülkede derin bir travma bıraktı. Sorumlular bulunmadı, yargılanmadı.

Şimdi, Roboski’nin üzerinden bir hafta geçmeden Cizre’nin bir köyünün, sonraki hafta Çukurca’da başka bir köyün bombalandığını düşünün. Aradan geçen 119 haftada her seferinde başka bir köyde onlarca sivil havadan yağan bombalarla ölse ne hissederdiniz? Üstelik bu sefer sorumluları belli olsa, “emri ben verdim” dese ama yargılanamasa… Protesto için Taksim Meydanı’nda kendinizi mi yakardınız? Terörist mi olurdunuz?

HER HAFTA BİR ROBOSKİ DAHA

Roboski’nin ardından İnsansız Hava Araçları’yla (İHA) her hafta en az bir saldırı daha oldu. 110 haftada yüzlerce sivil, yüzlerce çocuk daha öldürüldü. Duymadınız mı? Duymamanız normal çünkü bu insanlar, bu çocuklar Pakistan’da ve Yemen’de öldürüldü.

PAKİSTAN MI UZAK, EDİRNE Mİ?

Pakistan ve Yemen çok mu uzak? Cevabı nerede olduğunuza bağlı. Edirne kadar yakınınızda olabilir, eğer Şemdinli’deyseniz: Biri kuş İHA uçusu 1.6, diğeri 1.8, öteki 2.1 megametre Şemdinli’den. Hangisi Edirne, hangisi Pakistan, hangisi Yemen biliyor musunuz? Fark eder mi? Duymamanız normal çünkü, Roboski’yi bile görmemek için direnen Türk medyasına hepsi aynı uzaklıkta: ÇOK.

Artık o kadar çoklar ki kimse sayılarını bile bilmiyor. Böceklerden bahsediyorum, ezilen böceklerden. İHA operatörleri kendi aralarında böcek ezmek derlermiş insan bombalamaya. Yerden binlerce, bazen de on binlerce kilometre yükseklikteki İHA’nın gelişmiş kamerasından bakılınca küçük böcekler gibi gözükürmüş insanlar, ABD’deki bir askeri üste, güvenle kahvelerini yudumlarken bilgisayar ekranında oyun oynar gibi insan öldüren İHA operatörlerine. Düğmeye bastıktan sonra, patlamanın şiddetiyle ölmedilerse tıpkı terlikten kaçan böcekler gibi kaçışırlarmış sağa sola. Kaç kişinin öldürüldüğüne, kaçının sivil, kaçının çocuk dair net bir veri bile yok. ABD’nin açıkladığı rakamlara kimse güvenmiyor.

Durduk yere nereden çıktı Pakistan’daki İHA’lar? İHA’lar ABD tarafından sıklıkla teröristleri öldürmek için kullanılıyor. Terörist derken, Roboski’deki gibi teröristlerden bahsediyorum. ODTÜ’deki teröristler var ya, hem de ateist olan. Gezi Parkı’naçadır kuran teröristler gibi işte. Yani yetkili bir kişinin “Bunlar terörist” demesiyle teröriste dönüşen siviller onlar.

Katilin biri “Bunlar terörist” dedi diye ODTÜ’deki gençlerin hiçbir zaman İHA’larla bombalanıp öldürülmeyeceğini düşünüyoruz. Söylemesi çok kolay. Ancak sıradan insanlar olarak geleceği öngörmekte çok başarısızız. 10 yıl önce biri çıkıp da “Türkiye’de ufak bir park yüzünden kitlesel ayaklanma çıkacak”, “Atatürk ve Apo bayraklı gençler el ele tutuşup Taksim’in göbeğinde Paris Komünü gibi komün kuracak”, “Sınırı geçmeye çalışan 34 Kürt köylü savaş uçaklarıyla öldürülecek” vs. dese inanır mıydınız? Haydi sonuncusunu geçelim, Kürtler sınırı geçmeye çalışmasa da, köylerinde otururken dahi savaş uçağıyla bombalanabiliyor (Bknz: 1994 Kuşkonar ve Koçağılı köyleri). Ama geri kalanına muhtemelen kimse inanmazdı 10 yıl önce.

Silah şirketlerinin orta vadeli hedefi İHA’lara otonomi kazandırmak – böylece aralıksız 10 saatten daha fazla çalışamayan bir İHA operatörü insan yerine 7/24 İHA’lardan gelen veriyi inceleyerek kimin terörist olduğuna, kimin vurulacağına kendisi karar veren bir yazılım yaratmak. Bilim-kurgu gibi geliyor değil mi? Yine de bir on yıl daha bu kararın uygulanmasının, yani son olarak veriyi kontrol edip düğmeye basma görevinin bir insanın onayına bağlı olacağını söylüyorlar. Bir silah şirketinin verdiği söze, bir bilgisayarın verdiği “Bunlar terörist” kararı kadar güvenebilir miyiz?

EN SON NE ZAMAN TERÖRİSTTİN?

Gerçi kararı veren bilgisayar değil de insan olunca daha mı güvenilir? “Bunlar terörist” diyip İHA’dan yağdırdıkları bombalar düğün konvoyuna düştü mesela Yemen’de, Roboski’den neredeyse tam 2 yıl sonra. 17 kişi öldü, 20 kişi yaralandı. Yargılanacak bir sorumlu bulunamadı.

Kararı veren bilgisayar değil de insan olunca daha mı güvenilir? Siz en son ne zaman Türkiye’nin en yetkili insanı tarafından terörist ilan edildiğinizi hatırlıyor musunuz? Berkin Elvan’ın cenazesinde mi? Gazetecilik yaptığınız için mi? 1 Mayıs’ta mı? Kalekol inşaatına karşı çıkarken mi? Çantanızda baret ve maske olduğu için mi?

BÖCEK DEĞİL, ÇOCUK

Bu yazıyı yazmama sebep olan, yukarıdaki fotoğrafta gördüğünüz azılı terörist. Annesini, babasını ve iki kardeşini öldüren İHA saldırısından sağ çıkmayı başarmış. Bir grup sanatçı #BöcekDeğil (#NotABug) diye bir kampanya başlatarak bu küçük kızın dev fotoğrafını basıp Pakistan’ın en çok bombalanan bölgesi olan Khyber Pukhtoonkhwa’daki bir köyde yere sermişler. ABD’de bir askeri üste monitöre bakan İHA operatörlerine böcek ezmediklerini, çocuk öldürdüklerini hatırlatmak için.

OBAMA: EMRİ BEN VERDİM

Roboski’nin aksine, Pakistan’ın, Yemen’in sorumluları saklanmıyor. “Emri ben verdim” diyor Obama. Pakistan’daki mahkemeler ABD’nin İHA bombalamalarını yasadışı, insanlık suçu, BM sözleşmeleri ihlali ve savaş suçu olarak tanımlasa da Obama bu yöntemin verimli bir yöntem olduğunu, sivil sayısından daha fazla terörist öldürüldüğünü söyleyerek suçlamaları reddediyor. ABD’yi işgal edemeyeceklerine göre, Pakistan’da yaşayan insanların elinde bu katliamları durdurmak için hiçbir güç yok. Her İHA saldırısından sonra ortalama 50 kişinin tepki olarak terör örgütlerine katıldığını hesaplıyor ABD Dışişleri Bakanlığı. Böylece sonraki İHA saldırılarının da zemini hazırlanmış oluyor.

KATLİAMLARI BİZ FİNANSE EDİYORUZ

Bütün bu katliamları biz finanse ediyoruz. Sen, ben, arkadaşların, ailen… İçinde yaşadığımız sisteme sadık yurttaşlar olarak cüzdanımızdan çıkan paralar bir çocuğun kafasına düşen bombaya dönüşüyor: Mesela devlete verdiğiniz vergiler, ordu bütçesine dönüşüp silah şirketlerini, böylece daha gelişmiş İHA’ları besliyor. Mesela kullandığınız benzini üreten şirketler petrol zengini ülkelerdeki savaşları destekliyor. Dünya çapında her yıl 2 trilyon dolara yakın para orduların ihtiyaçları için harcanıyor. Buna silah şirketlerinin bütçeleri ve harcamaları dahil değil.

BİR ÇOCUK GÖĞE, BİNLERCESİ YERE

Kısaca, biz bu sistemin çarkı olmaya devam ettikçe, silah şirketlerinin para kazanması gibi ekonomik çıkarlar uğruna sürdürülen savaşlarda çocukların üzerine bomba yağmaya devam edecek. Dün Roboski’de, bugün Pakistan ve Halep’te, yarın? İhtiyaca göre İstanbul’da, Lefkoşa’da veya dünyanın herhangi bir yerinde. Hepimizi potansiyel “ezilmeyi bekleyen böcekler” olarak gören kapitalist düzeni yıkmadıkça Pakistan’da bir çocuğun yüzü göğe, dünya çapında binlercesininki yere bakmaya devam edecek.

İHA’ların geçmişi

İnsansız Hava Araçları ABD’nin Vietnam Savaşı’yla birlikte geliştirilmeye başlandı. Pilot kaybetmek istemeyen ABD ordusu, uçakları uzaktan kumanda edebilmek için teknoloji geliştirmeye başladı. Başlangıçta daha çok gözlem amaçlı kullanılan İHA’lar, özellikle 1990’lardan sonra üretilen gelişmiş modellerle birlikte sıklıkla saldırı görevleri için de kullanılır hale geldi. Günümüzde 50’den fazla ülkede gözlem veya saldırı amaçlı İHA bulunuyor.

Uncategorized içinde yayınlandı | , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Venezuela, kapitalizm ve iklim değişikliği

Posted on 18/09/2014 by onurerem

Venezuela, kapitalizm ve iklim değişikliği

İklim değişikliğine karşı mücadele etmek ve doğayı korumak için kapitalist ekonomiyi baştan aşağı değiştirmek gerektiği söylense de bu sadece lafta kalırdı. Venezuela işte bunu hayata geçirmeyi başarıyor

CALEB MAUPIN* | BİRGÜN İÇİN ÇEVİREN: ONUR EREM | 21.06.2014

* Politik analist, Uluslararası Eylem Merkezi aktivisti ve İşçi Dünyası Partisi üyesi.

İklim değişikliği neredeyse herkes için büyük bir sorun. Bu felaketin varlığını reddeden küçük bir azınlığı saymazsak bilimsel araştırmalar ve yayınlanan raporlar hepimizi korkutuyor. Korkunun kaynağı yalnızca kağıt üzerindeki satırlar değil – iklim değişikliğinin sonuçları artık kasırgalar, yükselen deniz seviyeleri ve artan sel felaketleri ile hayatımızın bir parçası haline geldi. Karşımıza başka nelerin çıkabileceğini düşünmek dahi istemiyoruz. Buna karşı “bir şey yapmalı” demenin dışında ne yapabiliriz ki?

Dünya çapında hükümetler çevre krizleri ve iklim kaynaklı felaketlere farklı tepkiler veriyor, çeşitli anlaşmalar imzalanıyor, uluslararası konferanslar düzenleniyor, ekosistemi korumak için araştırmaların verilerinden yola çıkan planlar hazırlanıyor ama hükümetlerin bu konuda seferber olduğunu söyleyemeyiz. Bir istisnayla: Venezuela.

İKLİM DEĞİL SİSTEM DEĞİŞMELİ

Bolivarcı Venezuela Cumhuriyeti geçen ayın sonunda iklim değişikliğiyle savaş planını açıkladı. Venezuela’nın Birleşmiş Milletler Misyonu’ndan Claudia Salerno ülkesinin iklim değişikliğiyle mücadelede geldiği noktayı anlatmak için özel bir basın toplantısı düzenledi. Toplantının sonucunu şöyle özetleyebiliriz: Venezuela’nın planı iklimi değil sistemi değiştirmek.

Toplantıda paylaştığı planın detayları, Venezuela hükümetinin diğer hükümetlerin bir adım önünde olduğunu gösteriyor. Dünya çapında hükümetlerin bu konuda adım atmasının önünde tek bir engel var: Kâr. Doğa katliamını engelleyecek önlemler ayırmak demek, doğa sömürüsünün ve böylece milyarderlerin ceplerine girecek paranın azalması anlamına geliyor. Sermaye her alanda olduğu gibi doğa konusunda da kendisini kısıtlayacak düzenlemelere karşı çıkıyor. Oysa Salerno’nun dediği gibi, doğaya zarar veren şey ekonomilerimiz.

VENEZUELA’NIN EŞSİZ PROGRAMI

Venezuela bugüne kadar bu konuda çok şey başardı. Doğayı koruma yükümlülüğü Bolivarcı Anayasa’ya yazılıp unutulmuş bir madde değil. Ülke büyük miktarda petrol ihrac etse de ülke içindeki enerji tüketiminin yüzde 70’ini hidroelektrikten karşılıyor. Hükümetin alternatif enerjiye yaptığı yatırım yıllık 500 milyon dolar. 155 milyon eski tip ampul, tasarruflu ampul ile değiştirildi. Yeni geliştirilen bir program ile evlerdeki verimsiz beyaz eşyalar da en verimli sınıftakilerle değiştirilecek.

Ülkede toplam 58 milyon hektarlık orman koruma altında (Türkiye’deki toplam orman ve koru miktarının yaklaşık 3 katı, ç.n.) ve geçmişte ormansızlaştırılan bölgeler için dev yeniden ormanlaştırma projeleri yürütülüyor. Sürekli büyüyen ve modernize edilen toplu taşıma sistemi hem kırsal alanla kentler arasındaki ulaşımı kolaylaştırarak iki bölge arasında yaratılmış olan ayrımı ortadan kaldırırken hem de sera gazı salımını verimli toplu taşıma ile azaltıyor.

Salerno’nun toplantıda açıkladığı gibi, iklim değişikliğiyle mücadele için yalnızca hükümetlerin çabası yetmez. Toplumun bu meselenin önemini kavraması için kitlesel farkındalık kampanyaları düzenlenmeli. Venezuela’nın katılımcı demokratik yapısı bunun için önemli bir kolaylaştırıcı. Ayrıca doğanın eğitimdeki önemi de artırılıyor: “İnsanları eğittiğiniz zaman çevreyi daha az kirletiyorlar” diyor Salerno.

MÜCADELEDE DÜNYA LİDERİ

Venezuelalı yetkililer bugüne kadarki büyük başarılarını bile yetersiz görüyor, daha fazlasını istiyor. Bunun için iklim krizine karşı küresel bir diyalog ile gelecek nesillerin sağlıklı bir doğada yaşayabilmesini garanti altına alacak planlar geliştirmek istiyorlar. Birleşmiş Milletler’in uluslararası seviyede iklim alanında kararlar dikte edebilmesini sağlamak için BM içinde bir devrim öneriyorlar. Eğer tasarladıkları gibi, yasal bağlayıcılığı olan bir anlaşma imzalanırsa, ülkeler buna uymak zorunda kalacak.

Eğer küresel ekonomi bugünkü yapısıyla, Wall Street, Londra, Berlin ve Frankfurt’taki az sayıda bankanın emirleriyle işlemeye devam ederse hiçbir şey değilmez. Venezuela “Bolivarcı Süreç”in bir sonucu olarak iklim değişikliğine karşı mücadele dünyada liderliğe soyunurken kendi sınırları içinde aldığı önlemleri dünyaya da yaymak istiyor. Ekonominin yapısını değiştirerek iklim krizini çözmeye çalışma planının Wall Street’in kontrolünden kurtulmuş bir ülkeden gelmesi hiç de şaşırtıcı değil.

EKONOMİ TEMELDEN DEĞİŞMELİ

Çin çevreci teknoloji gelişimi alanında lider haline gelmişken, Küba kent bahçeleriyle dünyaya örnek olurken Venezuela da iklim krizine karşı mücadelede eşsiz bir ülke oldu. Zaten bu krize karşı Wall Street’in bir çözüm önermesini beklemek çok saçma olurdu. BP’nin “Petrolün ötesinde” reklamları, organik ve ekolojik ürünlerle ilgili pazarlama çalışmalarının dünyayı kurtaracağı yok.

Salerno Venezuela’daki süreci “her şeyi tabandan yukarıya doğru değiştirmek” olarak tanımlıyor. Böylesi değişimler de ancak, milyarderlerin kitleleri savaşlara, yoksulluğa ve iklim felaketine mahkum ettiği ekonomik sistemi baştan aşağı değiştirmekle mümkün olabilir.

Çeviri içinde yayınlandı | , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın